Yıl kaç bilmiyorum, Sarhan’la yeni evliyiz, yalnızız, Amerika’da Rhode Island’da yaşıyoruz. Her şeyi ya çok ya da büyük olduğu bu memlekette, az bir şey sersemlemekle birlikte, gayet iyi idare ediyoruz vaziyeti. Sarhan zaten dünyanın her yerine uyum sağlayabilen, her yerde yaşayabilecek garip bir canlı. Ben daha tutucu olmakla birlikte, Amerika’da kendime farklı eğlenceler bulmakta sıkıntı […]
Yazı okurken kulağınızda yazan kişinin ses tonunu duymanız ne hoş değil mi? Şunu demek istiyorum; ses tonunu, konuşma şeklini, kelimelere yaptığı vurguları bildiğiniz insanın yazdığı yazıyı okumak çok keyiflidir. Hele yazan üstad takımındansa, o yazıyı okuyan başka bir okurdan daha fazla tad alırsınız siz. O yüzden tanıdığım insanların yazılarını okurken kahve içmeyi çok severim. Kahve […]
Yazar olmayı matah bir iş zannedenler var. İyi para, sevenler, övenler, bayılanlar, nefret etse de takip edenler, stüdyoda yapılan fotoğraf çekimleri, yorum vermeler… Böyle yazınca bana bile iyi iş gibi geldi ama durum böyle değil ne yazık ki… Bazıları –yazar olmadığı halde- işin tadını çıkarıyor evet ama ekranın diğer tarafında başka türlü yaşanıyor aslında hayatlar… […]
Oğlum Allah olayını sorgulamaya başladı sevgili okur (53). Ben obsesif bir anne olduğumdan bekliyordum bunu, zaten (115). Pedagoglardan ne söylemem gerektiğini öğrenmiştim, öğretmenleri ile kontak halindeydim, diğer annelerden “ilk sorma emarelerini” almıştım falan (266). Ancak; Atahan: Anne Allah kime denir? Ben: Hım. Allah içimizdeki güzel duyguları bize veren, iyi şeyler yaptığımız zaman mutlu olan ve […]
Benim jenerasyonumdan anne-baba olanlar şanssızlar hakikaten. camdan iple sallandırılan zeytinli, domatesli ekmekle öğün geçiştirme hakkı olan, emzik şeker ya da leblebi tozuna alerjik reaksiyon göstermeyen, geçirdiği geçireceği en “ağır” travmayı üzerine atılan ceyo terlikle tedavi edebilen bizim jenerasyon, dörtte dört alerjik, sürekli kabız ve Sünger Bob CD’si çizildiği için travmaya giren çocuklarıyla geçinmek durumunda kaldılar. […]
Bizi bir daha neden izmir’e almayacaklar? Biz ekip olarak İzmir’e gittik sevgili okur. Orada İzmirli okurlarla yani arkadaşlarımızla buluştuk. Takım şu: Pınar Reyhan, ben, Halil, Pınar Eslek, Ülker, Nuran ve Emre ile Atahan, yani Pınar ve benim oğlanlar… İstanbul’da havaalanında, ya cayarsam da gitmekten vazgeçersem diye çok korkan kocam Sarhan ekibin geri kalanının gelmesini beklemeden […]
