ÇOK ANLATIYORUZ ÇOK

Sevgili okur, gel seninle bu hafta bu sürekli anlatma, izah etme, söyleme, bahsetme halinden konuşalım. Çağımızın yeni hastalığı bu çünkü. Susamaz içimize atamaz olduk.   Ve düşün bunu ben söylüyorum (gevezeyim evet), düşün ortam ne halde artık.   Kelimeleri,sözcükleri bol bol, yerli yersiz, çoğu zaman hoyratça kullanıyoruz. Her şeyi de izahlamaya -ne bileyim- izmir köfte gibi tariflemeye gerek var mı? Bazen *bazen* sadece susarak ve hissederek de durumların varlığını idrak edebiliriz. Çok konuşuyoruz, çok söylüyoruz, çok yazıyoruz… Her şey çok fazla… Susmayı unutuyoruz. Susmakta ne çok söz saklı aslında. Nasıl Devam Linki