Kayınvalide ile anlaşmak!

Canım çok pis dedikodu yapmak istiyor sevgili okur. Ancak olayı bir şekilde anne çocuk noktasında incelemem lazım. Şöyle diyelim o halde; ben de birisinin çocuğuyum. Bir zamanlar ben de bebektim. Büyüdüm, genç kız oldum ve Sarhan’la evlenmeye karar verdik. Nasıl bir kayınvalide modeli ile karşı karşıya olduğum daha beni istemeye geldikleri akşamdan belliydi zaten. Kardeşim insan kız istemeye giderken iki buçuk saat geç kalır mı?

Babam: Nerede kaldılar?

Annem: Gelirler herhalde şimdi

Ben: Çok ilginç!

Babam: Uyandılar olaya görüyor musun? Caydılar bunu almaktan. Ben biliyodum başımıza kalacağını eninde sonunda.

Annem: Sana kırk kere demiypor muyum Tekin, şöyle şeyler deme şu kıza diye. Ciddiye alacak bunalıma falan girecek

Ben: Yok ben hiç üstüme alınmıyorum

Babam: Tabi sen niye üstüne alınasın  ki. Adamlar seni istemeye gelecekti hesapta kaçtılar. Senle ne alakası var sonuçta dimi salak çocuğum?

Annem: Tekin yapma şu çocuğa şöyle!

Akşam yedide gelecekleri eve dokuz buçukta geldiklerinde babam o kadar paniklemişti ki neredeyse kapıyı açar açmaz “verdim gitti” dedi…  Söz kesilecek.  Hep beraber yemek yenilecek yere gittik, inan sevgili okur erkek tarafından bir Allahın kulu yok yahu!

Babam: Buyur! Nerde millet?

Annem: Gelirler herhalde şimdi

Ben: Gerçekten çok ilginç

Babam: Ben biliyodum başıma geleceği. Bu kız, bacak kadar boyu, pabuç kadar diliyle kaldı başımıza işte!

Aradan onbir yıl geçti sevgili okur. O zamanların yeni gelini bendeniz anne oldum. Çok şey değişti ama kayınvalide değişmedi. Akşam bize gelecekler, diyorum ki “geç kalmayın Atahan erken yatıyor”. Yok ama ben öyle dememişim. Saat 21:00 babannemiz ve dedemiz ortada yok.

Sarhan: Saat dokuz oldu gelmediler hala

Ben: Çok ilginç!

Sarhan: Sen hala nasıl ilginç buluyorsun bu durumu Mehtap. Sen daha ilginçsin inan!

Ben: Yok kesinlikle senin annen daha ilginç hakkını yemeyelim.

Ben bir inat kokusu sezinliyorum sevgili okur. Bir şekilde direnerek, gecikerek, ayağını sürüyerek benim üzerimde caydırıcı olabileceğini, düşünen bir kayınvalide modeliyle karşı karşıyayım. Her geldiğinde de aynı şey “ay çok trafik vardı”. “Yahu on bir senedir bu memleketin bütün trafikleri sizin arabayı mı buluyor? Millet nasıl her yere en fazla on beş dakika rötarla yetişiyor da siz her seferinde kafadan iki saat geç kalıyorsunuz? Kimi kandırıyorsunuz? ” Demez mi insan? Demiyorum sevgili okur!

Demem!

Büyüklerime hürmet ederim.

Siz de aynını yapın…

Kayınvalide ile anlaşmak!” için 4 yorum

  1. Ne desem bilemedim. Sarhan Bey de burada.. 😀 eee.. ıııı.. öhöm.. Yani.. Sevaba giriyorum diye düşünün Mehtap Hanım.. 😀

    Benim böyle bir sorunum yok Allah'a şükür. Benim kayınvalide hiiiiç mi hiç ilgilenmez oğluyla. Aramaz, sormaz, gelmez gitmez. Nikahımıza bile misafir gibi katılmıştır. Aramızda hiçbir husumet bulunmamasına rağmen. Eşim son derece aklı başında, vicdanlı, sevgi dolu bir evlat olmasına rağmen. Ve ben -kırk yılın başında bir görüştüğümüzde- olağanüstü bir çabayla 32 diş sırıtmayı, sıkı sıkı sarılmayı, "çenesini tutmayı" başarabilen; Oscar ödüllü bir gelin olmama rağmen.. 😀 Eşim kendisini bildi bileli böyleymiş. Adamın şanssızlığı benim şansım. 🙂 Üzüleyim mi sevineyim mi bilemiyorum..

    1. sabrediyorum tabi 🙂 hala hayatta annen 🙂 sabır değil de ne bu

Yorumlar kapalı.