Mehtap Erel

Arşiv Yazıları

Gece terörü

Delilikte kur atladım sevgili okur. Şuan başka bir boyuttayım artık ve sen de kendini koru benden. Oğlum geçen gece uyanıp başucuma geldi ve

Atahan: Anne, anne. Anne çok korktum. Ben uyuyodum. Sen Atahan! ATAHAN! diye bana çok kızgın bağırdın. Ben kalktım. Sesin mutfaktan geliyodu. Ben kızdığın için yanına gelecektim ama mutfağın ışığı kapalıydı. Çok korktuğum için mutfağa giremedim. Babamın yanına geldim. Ama sen yatıyomuşsun. Ama bana mutfaktan bağırıyodun!

Ben: ….

Atahan: Mutfağa gitmedim ama sesin mutfaktan geliyodu anne

Normal bir anne –ki o annenin bu yazıyı yazıyor olması gerekirdi belki de- “rüya görmüşün yavrum” deyip hayata devam ederdi. Oysa ben sevgili okur, ben senaryoyu yazdım. Evimize bir cin dadanmıştı ve oğlumu gece huzursuz ediyordu. Benim sesimle çocuğuma seslenip uykusundan uyandırıyordu. Benim evimde! Benim çocuğuma! Yerim öyle cini ben haberi yok ama

Sarhan: Hayırdır?

Ben: … Ve min şerri hâsidin izâ hased

Sarhan: …

Ben: Felak, Nas, Ayet’el Kürsi üçlemesine girdim. Her akşam evi okuyup üfliycem.

Sarhan: Niye?

Ben: Egzorsizm oğlum. Cin çıkarıyorum evden

Sarhan: O ne demek ya?

Ben: O gelecek benim oğlumu uyandıracak gece, ben bişi yapmıycam ha? Benim evim, benim kurallarım. (tavana bakarak) Adamı naparım bilmiyor tabi dimi?

Şimdi sevgili okur. Doğumdan sonra lohusa basması denen bir hadise varmış. Bana da bahsedilmişti bu durumdan. O zaman da sirkeli okunmuş suyla bütün evi taramış ve yine çok sıkı güvenlik önlemleri almıştım. Acayip korkmuştum ama korktuğumu belli edersem gelir de bebeğimle bana musallat olur diye kuyruğu dik tutmaya çalışmıştım. Gece emzirmeye kalkıyordum, -konuya da tam hakim değilim- ya bir şey gelirde eliyle ağzımı kaparsa falan diye bir tırsma var içimde ama dışardan gör beni, “o eli alır kırarım” havalarındayım. Bu ara yine o günlere döndüm resmen. Bu şartlarda –en azından çocuğun huzuru için- aklıselimin davet ettiği yer bir pedagog olabilir belki ama ben soluğu bizim camide aldım.

Ben: Bi kere sizin dinen inanmanız gerekiyor bu işlere. Bizim evde cin gibi bişi var, çocuğu rahatsız ediyor

İmam: Ama yani, bakın şimdi…

Ben: Ben ön çalışmayı yaptım hocam. Sizi son vuruşu yapmanız için çağırıyorum.

İmam: Bakın ama…

Ben: Korktuğunuzu söylemeyeceksiniz inşallah, gelip okuyup üflüyosunuz, gerekli su saçmaca, kurşun dökmece, artık Allah ne verdiyse yapıyorsunuz. Parayı düşünmeyin

İmam: Ama…

Ben: Ama yok! Ama naz yapmıyoruz! Rahipler hep yapıyor, sizin neyiniz eksik?

İmam: Neyi yapıyo rahipler?

Ben: Filmlerde şeytan çıkarmaca, “dimın” kovmaca

İmam: Kimi? Kim?

Ben: Hocam imam hatiplerde İngilizce yok mu? Bir de bizi normal liseyle bir sayın diyosunuz.

İmam: …

Ben: Bakın memleketin imama da ihtiyacı var. Şuan benim işimi ne bir mühendis görür ne avukat. Bana imam lazım. Şimdi sessizce gidiyoruz bize, siz işinizi layığıyla yapıp beni huzura erdiriyorsunuz.

İmam: …

Ben: Hocam beni zor kullanmak zorunda bırakmayın, böyle sevimli durduğuma bakmayın.

İmam: Sevimli?

Akşam telefonda;

Annem: Nasıl yani? İmamı tehdit mi ettin?

Ben: Mecbur kaldım anne. Güzellikle söyledim olmadı. Araya rekabet soktum, rahiplerden bahsettim olmadı. Zor kullandım ben de.

Annem: Bizim mahallede bir Sevil vardı. Onun büyükannesi böyle senin gibiymiş gençliğinde. Yaşlılığında da b…uyla oynadı sonra.

Ben: …

Sevgili okur, sen boş ver aklıselimi. Selim kim? Benden zeki olduğunu ne biliyoruz? Belki Selim de yaşlılığında b…uyla oynadı haberimiz mi var? Evdeki durum buysa çocuğun yastığının altına minik bir Kuran koy. Başucuna Cevşen as. Her akşam yatmadan önce de Ayet-el Kürsi, Felak ve Nas surelerini oku. Valla ben şu an öyle yapıyorum.  Tırstığım anda benim diyen hocaya nal toplatırım.

2 Comments

  1. avatar

    ciddi ciddi çocuklarda gece terörü dene birşey varmış. bu yazıdan sonra araştırmıştım. ama mehtap senin kuyruğu dik tutma çabalarını ayakta alkışlıyorum:)